CİHANNÜMA SEKİZLİSİ
CİHANNÜMA SEKİZLİSİ

Bir varmış, bir yokmuş.
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. Cinler cirit oynar iken eski hamam
içinde. Develer tellal iken, pireler berber iken, ben ninemin beşiğini tıngır
mıngır sallar iken. Ninem düştü beşikten, dedem düştü eşikten, biri kaptı maşayı,
biri kaptı şişeyi, gösterdiler köşeyi. Ben kaçtım onlar kovaladı, onlar
kovaladı ben kaçtım. Az gittik uz gittik, dere tepe düz gittik, altı

Raci, Hayâlin Derinlikleri’nde
Raci, Hayâlin Derinlikleri’nde

A’mâk-ı Hayâl,  Filibeli Ahmet Hilmi tarafından yazıldı Porsuk Kültür tarafından tekrar basıldı.  Günümüz Türkçesine uygun olarak yayına tekrar hazırlayan Emre Uğraş ile söyleştik. Fantastik, Türk mitolojisine ait öğelerin ön plana çıkarıldığı eserin bu baskısı için Uğraş; “ İğdiş edilmeden sadeleştirilmiş bir A’mâk-ı Hayâl baskısı” dedi.

Filibeli Ahmet Hilmi’nin 1910’da yazdığı Türk edebiyatının

Tükenmiş Nefeslere
Tükenmiş Nefeslere

“Tribün, yalnızca maça gidip golleri
alkışlayan bir taraftar topluluğu değildir. Tribün, bir ruhtur ve ne
hatırlamaktan ne de umut etmekten asla yorulmaz. Tıpkı, Eskişehir Atatürk
Stadı’nı dolduranların, Sinan’ı ve Ediz’i anmaktan, şampiyonluğu hayal etmekten
yorgun düşmediği gibi...”

2013 yılında yayıncı kuruluş tarafından hazırlanan ve futbolseverler
arasında popüler hâle gelen bir video klipte

Saat Dokuzu Beş Geçe
Saat Dokuzu Beş Geçe

Ağaçlar dallarını kışa
çoktan hazırlamıştı. Doğa yeni mevsime soyunmuştu. Kuşlar, İstanbul’un
poyrazına yenik düşmemek için evlerin taraçalarına sığınmıştı. Vişnezade eşrafı
perdelerini soğuk bir Perşembe gününe açmaktan tedirgindi. Belli ki önümüz kışı
sert geçecekti. Caddeler kentin keşmekeşinden her zamankinden fazlasıyla
uzaktı. Dolmabahçe caddesi korkulu, meraklı bekleyişin, titrek nefes
alışverişlerini

Ergin Çiftçi: “İnsan olmak içine kapatıldığımız bir zırh.”
Ergin Çiftçi: “İnsan olmak içine kapatıldığımız bir zırh.”

Ergin Çiftçi’nin; “Önce bir nokta bulmalıyım. Geçmişin sonuna bir nokta yarının başlangıcına” diye başladığı Siyah Kere Mavi kitabı, insanın bir nokta arayışı çabasının şiirleri. Şiir’in daima yaşamdan beslendiğini düşünen Çiftçi, Siyah Kere Mavi’nin yazımının neredeyse bir ömür sürdüğünü söylüyor. Aynı zamanda çocuk hastalıkları konusunda uzman bir profesör olarak Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde

previous arrow
next arrow

“Çok satanlarla bir sıkıntım yok, çok satması gerekenlerin yeterli ilgiyi görmediğini düşünüyorum”

İzmir’de yaşamanın güzel taraflarından biri, Alsancak tarafına çıkınca ‘Çok Satması Gereken’kitapların mekanı Yerdeniz Kitapçısı’na uğramaktı. Nuray Önoğlu ve eşi Ergun Tavlan’ın güleryüzüyle karşılanacağınız bu dükkânın bir okur için en doğru adreslerden olduğunu anlamanız uzun sürmez. Çini işlemeli masasında çayınızı yudumlarken Yerdeniz’in müdavimlerinden Osman Konuk gibi bir şairle, Ahmet Büke gibi bir öykücü ile karşılaşma imkanı bulabilmek de cabası. Adını Ursula K. Le Guin’in Yerdeniz Serisi’nden alan bu mekanın sahibi Nuray Önoğlu aynı zamanda otuzu aşkın kitabı dilimize kazandıran bir çevirmen. Pandemi sürecinde tüm dünyadan masal çevirilerinin derlendiği bir blog ve bir kitabın oluşmasına önayak olmuş bir masalcı aynı zamanda. Pandemi şartlarında bir süre uzak kalsalar da evini yakınına taşıyarak Yerdeniz Kitapçısını yeniden faaliyete geçiren Nuray Önoğlu’na yönelttik sorularımızı:

Topuz: “Yazmak Kişinin Kendisi İçin Gerçekleştirdiği Bir Eylem”

Porsuk Kültür okuyucularının Kırklar kulübü sayfasıyla yakından tanıdığı Engin Topuz, Edebiyatın Haziran Mezarlığı, Şimdi Uzaklardasın, Potkal kitaplarının yazarı. Porsuk Kültür Yayıncılık, son romanı Flanör’ü eylül ayı içerisinde okuyucuyla buluşturuyor. Topuz, yazarlıkla ilgili gerçekleştirdiğimiz sohbetimizde, iyi yazmanın iyi okumaktan geçtiğini belirterek bir yazarın en iyi öğretmeninin yazdıkları olduğunu söyledi. Flanör ’de, okuyucuyu insana dair birçok duygu bekliyor.

“Yarının hayali, gerçekleşmek üzere zamanını bekliyor olabilir”

Gülşah Elikbank, son yıllarda ülkemizde Fantastik Edebiyat denince akla gelen isimlerden. Gazetecilik mezunu, fakat birçok sektörde deneyimli; ayaklarının üzerinde duran güçlü bir kadın. Yöneticilik kariyerinin bir yerinde yazar olmaya karar verip bugün okurlarının çok iyi bildiği kitaplarını yazmaya koyuldu. Anneannesinden dinlediği masallardan güç aldı ve dünya edebiyatının seçkin örnekleriyle geliştirdiği okurluğu, yazarlığının özgün sesini besledi. Yeri geldi romanları için sınırları aştı, başka diyarlar dolaştı. Hep aşkı yazdığı söylense de o aslında aşksızlığı yazdığını belirtiyor. Dracula’yı merkezine alan romanı Yalancılar ve Sevgililer’in sinemaya uyarlanacağı müjdesini de veriyor. Gülşah Elikbank’la hayatı, metinlerini, masalları ve edebiyatı konuştuk:

“Bizimkisi Kalbini Çocuk Tutmayı Başaranların Hikâyesi”

Çocuk Kalpler Kumpanyası koro şefi Saide Feray Kesim ruhunda sanat varsa başka türlü yaşamanın mümkün olmayacağını söylüyor. O içindeki ezgileri, çocuk kalpli bir ekiple yaşayan birisi. Onun olmaz denileni yapma isteği gençleri ve çocukları ‘Çocuk Kalpler Korusu’ çatısı altında toplamış. Söyleşimizde çocuk kalplerin hikâyesini konuştuk.

Kızılcıklı Mahmut Pehlivan – 2

Ecel kapıya dayanıncaya kadar güreşme vurgusu Türk güreşine ilgi duyanlar için yeni bir bilgi değil. Bırakın yeni olmayı efsanevî hikâye bile böyle bir neticeyle başlamıştır aslında. Efsaneye göre Rumeli’yi Türk vatanı haline getirmek için küffar diyarına amansız akınlar düzenleyen Türk akıncılarının yolu bugün Yunanistan sınırları içerisinde kalan Simovina çayırına düşer. Çimenlere yayılır yiğitler. Biraz istirahat ederler, azıklarından nasiplenirler. Yeşil çimen çağırır yiğitleri. Çayır- çimen demek Türk için biraz da güreş demektir aslında.

Kızılcıklı Mahmut Pehlivan – 1

Meşhur güreş yazarı Celal Davut Arıbal’a Eskişehir’den yazan yüksek mühendis Talat Kocabay’ın 1949 tarihli mektubu bu şekilde bitiyor. Eskişehir’de hınca hınç dolu tribünler denince akla futbol geliyor şüphesiz ama bu güzel şehirde güreşin de o şekilde seyredildiğini öğrenmek insana bir hayli ilginç geliyor.

Tükenmiş Nefeslere

“Tribün, yalnızca maça gidip golleri alkışlayan bir taraftar topluluğu değildir. Tribün, bir ruhtur ve ne hatırlamaktan ne de umut etmekten asla yorulmaz. Tıpkı, Eskişehir Atatürk Stadı’nı dolduranların, Sinan’ı ve Ediz’i anmaktan, şampiyonluğu hayal etmekten yorgun düşmediği gibi…”

Top