Türk Mitolojisinde Kar ve Hamid Zübeyir’in Erciyes’in Karları Makalesindeki Yansımaları

Türk mitolojisinde kar, birçok unsurla ilişkili olarak kullanılmaktadır. Bunlardan en önemlisi “kargıma” olup kelime anlamı bedduadır. Bir diğeri Karaş Han olup karanlık tanrısıdır. Kötü bir ruh olan ve musallat olduğu insanı şizofreni hastası yapan Karamat isimli kötücül ruhun isminin kökeni de kardan gelmektedir. Duman tanrısı olan “Karluk Han”ın adı, temizlik tanrısı olan Karşıt Han’ın adı, ölümcül, yok edici karanlık anlamına gelen “karuk” sözcüğü de yine kardan türemiştir.

ORHUN ÂBİDELERİ

Türk tarihinde en az, kurulan devletler, yapılan savaşlar kadar önem teşkil eden bir şeyden bahsedeceksek bu şüphesiz Orhun Âbideleri olurdu. Birçok niteliği muhtevasında barındıran bu yazıtlar, başta tarihimizin aydınlatılması hususunda olmak üzere pek çok mesele hakkında bizlere fikir vermektedir. Göktürk Devleti döneminde dikilen bu âbideler, “Türk” adının ilk kez kullanıldığı Türkçe metin olarak karşımıza çıkmaktadır.

Axıs Mundı-Yer ve Gök Arasındaki Kutsal Kazık-Damar

Yüce Kutsal Ruh! Bir dayak (dayanak, direk- Göktürkçe) yarattı önce tüm sonsuzluğu bir arada tutmak için kainata… Kainattan gelen sınırsız kazıklar ana dayağa bağlı olarak tüm var olanı oluşturdular. Ve ruh nefesi bu oluşturulan damarlarla yayıldı ve bağlandı; canlandı kainat… Sonsuz ve Kut’lu ola…

Top